یک کار قدیمی با حال و هوای دلتنگی به نام انار غصه

انار غصه:

هوای دیدنت مرا، پر از بهانه کرده است

و جانماز شعر را، نماز خانه کرده است

به یاد دستهای تو دوبیتی نیایشم

قنوت عاشقانه ام ترا بهانه کرده است

کسی مرا خبر نکرد چگونه بی تو سر کنم

در آتشم در آتشم، دلم زبانه کرده است

شبیه گریه میشوم، بهانه ای غریب تر

انار غصه مرا، که دانه دانه کرده است

تمام خاطرات را به یاد تو شمرده ام

که دفتر خاطره ام، ترا نشانه کرده است

خدا کند بهانه ای، فقط بهانه ای کنی

به یک نگاه بنگری، چها زمانه کرده است.

(26/01/81 تهران)