دعوت

از سیاه و سفید چشمهایت می شود
آبی دریای مهربانی را تماشا کرد
بی رنگی صدای برگهای ریخته شده بر صندلی پارک
همیشه یاد آور خاطرات بد نیست
گاهی ترا به تماشای خاکستری چشمهای من

                                                       1 خواهد کرد.
7تیر400