امسال می خواهم تمام روزه هایم را بگیرم... اصلا به نام نامی این ماه برای تو بمیرم قبل از اذان قبل از اذان صبح برخیزم همه شب.. بعد از اذان صبح هم، من در نمازم سر به زیرم این روزها هرچند با انبان خالی ، نان خالی... دستم ولی از دامن مهمانی تو برنگیرم با چشمهایم در قنوتی عاشقانه، عاشقانه... از آبشارآیه ه...

این روزها: هوای دلم ابری و چشمانم بارانیست تو اما: گیسوانت پریشان.........

یک کار قدیمی و بدون ویرایش: "وصف تو کار واژه های لال من نیست" سهیل محمودی... با استقبال از کار استاد محمودی: من می نویسم از تو اما مال من نیست اینجا قلم گویای چشم لال من نیست شعر و تمام واژه هایش در تکاپو بانوی من حتی غزل تمثال من نیست آگاهم از تنهاییم، دلگیر، دلتنگ اما کسی آگاه از این احوال من نیست...

انار غصه: هوای دیدنت مرا، پر از بهانه کرده است و جانماز شعر را، نماز خانه کرده است به یاد دستهای تو دوبیتی نیایشم قنوت عاشقانه ام ترا بهانه کرده است کسی مرا خبر نکرد چگونه بی تو سر کنم در آتشم در آتشم، دلم زبانه کرده است شبیه گریه میشوم، بهانه ای غریب تر انار غصه مرا، که دانه دانه کرده است تمام خاطر...

این بار شعری در سرم، انگار می چرخد می چرخد و می چرخد و صدبار می چرخد اندوه لیلی، عشق مجنون، تیشه ی فرهاد آدم، فرشته، تو، مسلسل وار می چرخد ....تابستان95